چون چنین حیران شدی از عقل زیرکسار خود

این غزل کوتاه کردم باقی این در دل است

گویم ار مستم کنی از نرگس خمار خود

ای خموش از گفت خویش و ای جدا از جفت خویش

ای خمش چونی از این اندیشه های آتشین

می رسد اندیشه ها با لشکر جرار خود

وقت تنهایی خمش باشند و با مردم بگفت