و به تو حق دادم

چه تهیدستی مرد

ابر باور می کرد

من در آیینه رخ خود دیدم

آه می بینم ، می بینم

تو به اندازه ی تنهایی من خوشبختی

من به اندازه ی زیبایی تو غمگینم