آه می بینم ، می بینم

ابر باور می کرد

من در آیینه رخ خود دیدم

و به تو حق دادم

تو به اندازه ی تنهایی من خوشبختی

من به اندازه ی زیبایی تو غمگینم

چه امید عبثی