نه مرا بر لب ، بانگ شادی

مرغ درمانده به شب گمراهم

بی تو خاکستر سردم ، خاموش

نتپد دیگر در سینه ی من ، دل با شوق

نه خروش

بی تو دیو وحشت

هر زمان می دردم