چونان کولی ولگرد

هزار آهنگ و آوای خروشان بود و شب خاموش

فضای سینه از فریاد ها پر بود و لب خاموش

و باد سرد

به هر خانه به هر کاشانه سر می کرد

وبا خشمی خروشان

شعله روشنگر اندیشه را می کشت