به هر خانه به هر کاشانه سر می کرد

فضای سینه از فریاد ها پر بود و لب خاموش

و باد سرد

چونان کولی ولگرد

وبا خشمی خروشان

شعله روشنگر اندیشه را می کشت

شب تاریک را تاریکتر می کرد