در نگهشان ترس و نومیدی هویدا بود

به خون اهرمن شمشیر را گلرنگ باید کرد

و دامان شرف را پاک از هر ننگ باید کرد

گروهی گرچه اندک

و در رخسارشان اندیشه تردید پیدا بود

زبانشان زهر می پاشید

زهر یاس و بدبینی