زبانشان زهر می پاشید

گروهی گرچه اندک

در نگهشان ترس و نومیدی هویدا بود

و در رخسارشان اندیشه تردید پیدا بود

زهر یاس و بدبینی

بد اندیشی تهی از مهر میهن قلب ناپاکش

صدا سر داد