نفس در تنگنای سینه ها واماند

شکست اندیشه تردید

کلامش دلپذیر افتاد

سکونی و سکوتی جمع را بگرفت

که این آوای مردانه

ز نو بر آسمان برخاست

جبان خاموش شرمت باد