عروس صبح رازیبا

شکوهش می شکست آنگه

خموشی شبانگاه دژم رفتار

و می آراست

وی می پیراست

جهان را از سیاهیهای زشت اهرمن رخسار

زمین را بوسه زد لبهای مهر آسمان آرا