زمین را بوسه زد لبهای مهر آسمان آرا

عروس صبح رازیبا

وی می پیراست

جهان را از سیاهیهای زشت اهرمن رخسار

و برق شادمانیها

به هر بوم و بری رخشید

جهان آن روز می خندید