و برق شادمانیها

وی می پیراست

جهان را از سیاهیهای زشت اهرمن رخسار

زمین را بوسه زد لبهای مهر آسمان آرا

به هر بوم و بری رخشید

جهان آن روز می خندید

میان شعله های روشن خورشدی