ز من چگونه گریزی

و شط جاری اندوه بسته ام اما

تو را چه وسوسه از عشق باز می دارد ؟

تو را چه می رسد ای آفتاب پاک اندیش؟

تو و گریز از خویش ؟

به سوی عشق بیا

وارهان دل از تشویش