شب از طراوت گیسوی تو نوازش یافت

در آن شب تاری

نسیم از سر زلف تو

بوی گل آورد

به وجد آمدم از آن طراوت و خواندم

به چشمهای سیاهت که راحت جانند

به آن دو جام بلور