چون پی مست از خمار غمزه مستش چه سود

وصف آن مخدوم می کن گر چه می رنجد حسود

کاین حسودی کم نخواهد گشت از چرخ کبود

گر چه خود نیکو نیاید وصف می از هوشیار

مست آن می گر نه ای می دو پی دستار و دل

چونک دستار و دلت را غمزه های او ربود

گر دو صد هستیت باشد در وجودش نیست شو