زانک شاید نیست گشتن از برای آن وجود

مست آن می گر نه ای می دو پی دستار و دل

چونک دستار و دلت را غمزه های او ربود

گر دو صد هستیت باشد در وجودش نیست شو

نیم شب برخاستم دل را ندیدم پیش او

گرد خانه جستم این دل را که او را خود چه بود

چون بجستم خانه خانه یافتم بیچاره را