کنون به دوست بگویید

که رخ را ز باده می افروخت

حدیث درد مگویید

که بال شب پره در گرد شعله خواهد سوخت

شراب را بردار

و در سکوت کویری در این شب شفاف

به باغ پسته نگاهی ز روی رحمت کن