به باغ پسته نگاهی ز روی رحمت کن

کنون به دوست بگویید

شراب را بردار

و در سکوت کویری در این شب شفاف

به یاد روی که این جام باده را نوشی

اگر که پسته این شهر خوب خندان است

دهان دختر زیبا تهی ز دندان است