تن سبز چناران بلند باغ حیدر را نوازش کرد

که سرنشناس و پا نشناس

از خود بی خبر گشتند

مگر دست سپید تو

که می شنگند و می رقصند و می خندند

مگر ناگاه

نسیم سرد گستاخ از سر زلفت