ای کاش در من آرزویت جان نمی یافت

در من نیازی می کشد پیوسته فریاد

در توگریزی می گشاید هر زمان پر

ای کاش در خاطر گل مهرت نمی رست

ای کاش دست روز و شب با تار و پودش

از هر فریبی رشته عمرم نمی بافت

اندیشه روز و شبم پیوسته این است