بیا و در شب بی ماهتاب من بگذر

اگر که شعر شدی بر لبان من بنشین

اگر که نغمه شدی از رباب من بگذر

فروغ روی تو سازد دل مرا روشن

کرم کن و در کلبه ام قدم بگذار

مرا ببین و به حال خراب من بگذر

تو را که طاقت سوز حمید یک دم نیست