باری گرفت شاخ غم و خوب هم گرفت

برگرد ای امید ز کف رفته تا به کی

هر شب فغان کنم که خدایا دلم گرفت

در سینه ام نهال غمش نشاند عشق

تا بگذرد ز کوه غم عشق او حمید

دستی شکسته داشت به پای قلم گرفت