قدر برآرد کوه یکتایی که سر می سود بر افلاک

می نهد بر خاک

باشد از این هدیه ها کم کم

پر شود ویرانه ماتم

مردم بی چهره پا کوبان و وحشتناک می رقصند

پیش می ایند با آهنگ طبل قلبشان بی باک می رقصند

من به خود در خواب می تابم