مردم بی چهره پا کوبان و وحشتناک می رقصند

باشد از این هدیه ها کم کم

پر شود ویرانه ماتم

قدر برآرد کوه یکتایی که سر می سود بر افلاک

پیش می ایند با آهنگ طبل قلبشان بی باک می رقصند

من به خود در خواب می تابم

منهراسان چشم می بیندم درون خواب می خوابم