گاه چون دریا

دستمال آبی پندار

همچو رویاهای مهتابی شبان پردار

بر تمام کوچه های خواب من پروازمی گیرد

دامن افشان بی کران مواج

گاه همچون پاره ای از آسمان خوش رنگ

خستگی از چشمهای خسته من باز می گیرد