کز هراسش برهانی شاید

یا که دستی وحشی مویش را

می کشد تا که برون آرد از بن کم کم

به درنگی کمکی کن عابر

چشم او گرچه فرورفته به خواب

پای تا سر همه چشمی است که ره می پاید

می گریزد دستش