ز روی غنچه ای غمین

سپیده سر زد و ستاره ای

به سرزمین ما غروب کرد

چو شبنمی که از طلوع آفتاب

مکیده می شود

و واپسین ترانه های تلخ او

چو شبنم و ستاره پاک بود