اندر امید آن آتش افروختنی بر سر کوه

کور رهیاب که از دست و دل خویش مدد می گیرد

به سلامت بگذشت

و تو و من ای جان

در تک تاریک دره هول

بینوار ماندیم

شب جادو را دیدی به سمندش که از این خطه گذشت