تو بخند خنده اولی که روان شوی به مولی

دل تو چرا نداند به خوشی به لامکان شد

همه روز لعب کردی غم خانه خود نخوردی

سوی خانه باید اکنون دژم و کشان کشان شد

کرمش روا ندارد به کریم بدگمان شد