وز فراز چشم انداز فراوان پرده ها پیدا

که به انگشتان خشک و خشمگین هر دم

می فشارم من گلویش را

من ولی در باغ می مانم که باغم پر گل و یاد است

برگ افشان درختان تبر خورده

مرگ شبنم ها

سرکشی خارها