دو سه رندند که هشیاردل و سرمستند

هله هش دار که در شهر دو سه طرارند

که به تدبیر کلاه از سر مه بردارند

که فلک را به یکی عربده در چرخ آرند

سردهانند که تا سر ندهی سر ندهند

ساقیانند که انگور نمی افشارند