روز گندم دروند ار چه به شب جو کارند

همچو خورشید همه روز نظر می بخشند

مثل ماه و ستاره همه شب سیارند

گر به کف خاک بگیرند زر سرخ شود

دلبرانند که دل بر ندهد بی برشان

سرورانند که بیرون ز سر و دستارند

شکرانند که در معده نگردند ترش