صورت هیچ کسی در دل او سایه نریخت

شانه زد زلف گل وحشی را

دل خاموش چمن را کاوید

هیچ کس چشمه جوشنده به بازی نگرفت

راه ها رفت و کس کاه نشد

نغمه ها زد که کس آن را نشنید

گرچه پیوند نهان با دل کوهستان داشت