من به هر سو که نگه می کردم می دیدم

علم را رونق بی فایده می بخشیدند

قلب من از گزش تیغ به هم می پیچید

و دل من می شد دست به دست

روی مهتابی ها ایوانها

با چه حرص و ولعی قلبم را

می جویدند برادرهایم