هر کسی می ترسد

پرسشی چون مرغی سرکنده

می زند پر پر در برزن و کوی

ولی این جا همه از حرف زدن می ترسند

نه که نان نامش را یک سره از روی زین پاک کند

و شگفتا که در این شام بلند

که سراپرده شب را به گچ اندود نمایند چو روز