و چنین است که هر نیمه شب آینه ها می شکنند

و شگفتا که در این شام بلند

که سراپرده شب را به گچ اندود نمایند چو روز

هر که حتی از خود می ترسد

قلب من می گیرد

قلب من می گیرد

روز بیداری گلهای به غم خفته ما در گلدان