خون آن چلچله پیک بهار

روز برخاستن بانگ از بام

روز آغوش گشودن های پنجره ها

روز رنگین شدن پوشش ها

بر در و پیکر این شهر شتک زد بی گاه

دل من چون مرغی در قفسی تنگی کرد

چه کسی باید زین پس لب ایوان شما