خانه ها می رویند از کف دست خالی

تپه چون طالبی کال برش می گیرد

راه ها رشدکنان ریشه به هر دهکده می افشانند

آهن از سنگ برون می اید جنگل وار

بزم دانایی ها را امروز

بحر پیمانه بی مقدار است

اوج انسان را بر عرش خدا