حمل می کرد ز سویی به دگر سو بر پشت

یاد دارم به یکی روز لب نهر کرج

که پلش از سیلی پیچان ویران شده بود

پیرمردی مردم را همه از خرد و بزرگ

هر کسی از راهی آمده بود و به راه دلخواهش می رفت

مبدا و مقصد مردم را او کار نداشت

پیر مرد آن جا پل بود و یک پول سیاه