و پل پشت سرم را سیلی پیچان ویران کرده است

قلب من اینک بندر گاهی است

که در آن شادی و غم زورق سرگردانند

من بر این راه که پایانش مه پوشیده است

و در این شب که بلند است صدای دشمن

و صداهای بلند

رونقی دارد در خاموشی