غزلی می خوانم در عشاق

تا مرا وهم بیابان نکشد در ظلمات

تا که شاید به جوابی برسم

می دهم بانگ دلم را پرواز

هر که هستم من و هر جا بروم

گر به پاییز بیندیشم یا دانه روینده جو

گر پدر باشم یا مردی تنها در خویش