از نگاهش که غروب همه عالم در اوست

به درنگی به بر افروختن کبریتی

می شناسی او را

از شباهت هایش

از لب خونینش

وز انگشتان ملتمسش

که به قاپیدن پروانه یک شعله درنگ آورده است