ای به هر آینه افتاده و تکرار شده

هم چنین می بینم

که تکان می دهدت خنده بگسسته عنان

و تنت با همه فربهیش میلرزد

دو شده ده شده صد نهصد ....و بسیار شده

تو چه می بینی ایا در من

سبب خنده چه می بینی در کار من و پیکر من