سبب خنده چه می بینی در کار من و پیکر من

ای به هر آینه افتاده و تکرار شده

دو شده ده شده صد نهصد ....و بسیار شده

تو چه می بینی ایا در من

منم اینک مردی زخم به تن

آرزوهای بلندش همه گردیده هوار

نه فرومانده به گل