شکافت پهلوی دیوار قرن و قلعه قرن

تمام شب به زمین ماندم و به ره نگران

و از فراز پریشیده موی من در باد

شب شتابگری همچو اسب مست گریخت

چو موم در بر آتش به خاک راه چکید

میان پنجه غولی که سر کشید از خاک

قد بلند عروس زمان عروسک شد