دیگر به کار ناز و نوازش نمی رود

گرمی نمی چشد

رویینه پشت می پرد این روزگار را

این است دست من

نه نه نمی خزد به سر شانه های عاج

واندر نشیب گیسوی لغزان نمی دود

اما تو ! خسته خفته من ! شب به شب تو را