نه نه نمی خزد به سر شانه های عاج

رویینه پشت می پرد این روزگار را

این است دست من

دیگر به کار ناز و نوازش نمی رود

واندر نشیب گیسوی لغزان نمی دود

اما تو ! خسته خفته من ! شب به شب تو را

تیمار می کنم