لیک او خفته بر ماسه نرم

آتش افروزد و خسته افتد

شعله بر موج نیلی گریزان

موج لغزان که آتش بگیرد

روز بر راههای پر از مه

در نوردد دل جنگل سبز

می سپارد شب رفته ای را