بر طبیعت زند نیش یک گل

می نشانیم خاری به پیوند

تا نژادی دورگ در سحرگاه

بشکفد روی یخهای یک دل

روی دامان پاک از گناهی

یک ستاره چکد اشک یک عشق

او نماند بسی در بر من