پای گیرد در اید ز رویا

روزی اید وی و طی کند باز

سرزمین غبار آور دل

رنگ گیرد رخ محو و تارش

بادها داده اند این گواهی

در کف من طلسم سیاهی است

یادگاری است از روز باران